امروز که رفته بودم پیاده روی،همزمان با بغضم، به فکرم اومد که همون خدایی که خواهرم رو بهم عطا کرد،در کنارش منو به آرامش رسوند،همون خدایی که تا الان مراقبش بوده زین پس هم مراقبش خواهد بود.به امید لطف و مهربانی خودش...
و با همین تسلیم در برابر قدرت مطلق خدا، بغضم ترکید و آرام گرفتم.
زین پس رو به آینده تغییر لاین خواهیم داد...
فقط اینکه عشق(به خواهر،والدین یا دیگری) انسانها رو به قدرت لایزال الهی،تسلیم می کنه و همین تسلیم، به این درد زیبا،آرامش میده.
سال نو مبارک یاس صبور عزیز
سلام.سال نو شما هم مبارک و پر از سلامتی و دل خوش و البته برکت