همه قسمتهای فیلم در قلب من رو دیدم.سال تولیدش من ۸ ساله بودم...
یه فیلم قدیمی و صحنه های کمی ناشیانه..ولی خب قصه ش قشنگ بود و البته خونه کریم آقا...عاشق خونه های پر درختم...
آهنگ متنش هم قشنگ بود مخصوصا قسمت نی نوازی
و عاشق سادگی و بی آلایشی...
باز هم گریه کردم یه جاهایی ...
جایی که دختر و پدر در مورد ازدواج صحبت میکردند...
گریه کردم برای خودم که فوبیاهام اجازه ندادند عشق رو تجربه کنم...
چقدر نقش زن و شوهری فرق کرده...
ولی هنوز دختر نازداره خانواده ست گویا...هم در فیلم های قدیمی هم جدید...
....
ولی فیلمنامه در پناه تو جذابتر بود...